Grzybica skóry u psa - jak sobie z nią radzić

Grzybica skóry u psa – jak sobie z nią radzić

Jeśli masz psa lub kota, być może zastanawiasz się, jak radzić sobie z grzybicą skóry. Choroba ta dotyka skóry i jest często frustrująca zarówno dla lekarzy weterynarii, jak i dla właścicieli zwierząt. Istnieje kilka sposobów diagnozowania i leczenia grzybicy skóry, a w tym artykule przedstawimy Ci przegląd metod leczenia. Ponadto omówimy również przyczyny i diagnostykę choroby.

Możliwości leczenia grzybicy skóry u psa

W leczeniu grzybicy skóry u psów stosuje się miejscowe lub doustne leki przeciwgrzybicze. Stosuje się je na zmienione chorobowo miejsce lub na całe ciało, ale lekarz weterynarii może zalecić przycięcie sierści, jeśli zmiana jest zakażona drożdżakiem. Leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, terbinafina i gryzeofulwina są skuteczne, chociaż mogą powodować działania niepożądane u psów i nie są zalecane dla zwierząt w ciąży. W trakcie leczenia lekarz weterynarii może zalecić wykonanie posiewu w celu stwierdzenia, czy infekcja została usunięta. Posiew ze skóry może być negatywny, nawet jeśli leczenie trwa osiem tygodni, choć zdarza się to rzadko. W niektórych przypadkach choroba może mieć podłoże genetyczne lub może być wynikiem zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego.

Jeżeli objawy występujące u Twojego psa wskazują na grzybicę skórną, lekarz weterynarii może zalecić wykonanie biopsji skóry. Procedura ta nie jest wymagana w rutynowych przypadkach, ale jest zalecana, jeśli zmiana jest zakażona lub ma nietypowy wygląd. Lekarz weterynarii może również wykonać posiew na grzyby w celu potwierdzenia rozpoznania. Po postawieniu diagnozy, lekarz weterynarii może rozpocząć leczenie grzybicy skóry. W wielu przypadkach terapia miejscowa jest połączona z terapią ogólnoustrojową, której celem jest pozbycie się grzybów i przywrócenie sierści psa do poprzedniego stanu.

Chociaż nie istnieje jedna skuteczna metoda leczenia grzybicy skóry u psów, zaleca się przeprowadzenie dokładnego badania w celu wczesnego rozpoznania choroby. Dermatofitoza u psów jest infekcją bakteryjną i może być wywołana przez kilka czynników. Podwyższona temperatura, wilgotność i stres są znanymi czynnikami ryzyka. Psy i koty długowłose są bardziej narażone na rozwój grzybicy skóry. Inne choroby osłabiające organizm psa mogą zwiększać ryzyko zakażenia i powinny być leczone przed zastosowaniem leków przeciwgrzybiczych.

Ponieważ dermatofitoza jest zakaźna i może być przenoszona na inne zwierzęta, zapobieganie jej rozwojowi jest bardzo ważne. Nieleczona infekcja może się pogłębić i rozprzestrzenić na inne zwierzęta domowe i ludzi. Na szczęście, większość metod leczenia jest skuteczna i nie wymaga operacji. Często leczenie obejmuje monitorowanie i miejscowe stosowanie leków. Nie wyleczy to infekcji, ale ograniczy rozprzestrzenianie się zarodników grzybów.

Przyczyny

Przyczyny dermatofitozy u psów są zróżnicowane i mogą obejmować stan zdrowia, specyficzne środowisko lub stres fizyczny u zwierzęcia. Możliwe jest również przeniesienie dermatofitów na ludzi lub inne zwierzęta poprzez kontakt ze skażonymi przedmiotami lub ranami skóry. Jeżeli nie jesteś pewien, jakie są przyczyny grzybicy skórnej u psów, skonsultuj się z lekarzem weterynarii, który udzieli Ci dalszych wskazówek.

Standardem w leczeniu grzybicy skóry u dzieci jest stosowanie leków miejscowych, jednak aby terapia miejscowa była skuteczna, powinna być stosowana na całe ciało przez co najmniej 4 tygodnie. Aby zapobiec dalszym infekcjom, lekarz weterynarii może zalecić stosowanie kołnierza ochronnego dla psa, aby zmniejszyć ryzyko nadmiernej pielęgnacji lub przegrzania. Poza lekami stosowanymi miejscowo, lekarz weterynarii może zalecić stosowanie maści przeciwgrzybiczej na zmiany chorobowe, aby zapobiec ponownemu zakażeniu.

W rutynowym przypadku grzybicy skóry biopsja skóry nie jest konieczna. Jest ona jednak konieczna, jeżeli zakażeniu towarzyszą zmiany guzkowe lub jeżeli choroba skóry przebiega w szczególnie nietypowy sposób. Biopsja skóry może być potwierdzona przez posiew grzybów poprzez zidentyfikowanie zarodników w okrywie włosowej. Grzyb zostanie zidentyfikowany tylko wtedy, gdy próbki zostaną pobrane z miejsca, w którym doszło do zakażenia. W rzadkich przypadkach pozytywny wynik może dać próbka ze szczoteczki do zębów pobrana z całego ciała, co jest wynikiem przenoszenia grzybów przez fomity.

Grzybica jest grzybem atakującym skórę. Grzyby wywołujące grzybicę są zoonotyczne i przenoszą się ze zwierzęcia na zwierzę. U zdrowych zwierząt grzybica nie jest zakaźna, ale zaleca się jej leczenie u zwierząt z osłabionym układem odpornościowym. Jest to zakażenie grzybicze, które powoduje swędzącą, czerwoną wysypkę. Może również dojść do wypadania sierści na dotkniętym chorobą obszarze. Wypadanie sierści może być również objawem grzybicy. Leczenie grzybicy skóry jest konieczne, aby zapobiec zarażeniu i skrócić przebieg choroby.

Leczenie grzybic skórnych u psów jest zróżnicowane. U niektórych zwierząt zmiany chorobowe nie ustępują i mogą być trudne do leczenia. Koszt leczenia pojedynczej, zlokalizowanej zmiany grzybiczej może wynosić zaledwie 100 dolarów. Jednakże, jeżeli choroba dotyczy wielu zwierząt, koszt leczenia grzybicy skóry może wynosić nawet 500 dolarów na pacjenta. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeżeli podejrzewasz u swojego psa grzybicę.

Diagnostyka

W przypadku pojawienia się ogniska choroby, lekarz weterynarii zazwyczaj przeprowadza badanie fizykalne i zadaje pytania dotyczące objawów występujących u psa oraz czasu wystąpienia choroby. Dodatni wynik hodowli grzybów potwierdza diagnozę. Pozytywny wynik hodowli może być potwierdzony w ciągu kilku dni, ale wzrost niektórych grzybów może trwać dłużej. Jeżeli objawy psa nie wskazują na grzybicę skóry, lekarz weterynarii prawdopodobnie zbada sierść pod mikroskopem, aby potwierdzić diagnozę. Leczenie grzybicy skóry ma na celu wyeliminowanie grzyba ze skóry i odrośnięcie sierści. Leczenie obejmuje terapię ogólnoustrojową i miejscową oraz sanityzację środowiska.

Lekarz weterynarii prawdopodobnie przepisze miejscowy preparat przeciwgrzybiczy do leczenia zmian chorobowych. Takie leki miejscowe powinny być stosowane na zmienione chorobowo obszary skóry psa. Jeśli zmiany są pojedyncze i nie są rozległe, lekarz weterynarii może zalecić przycięcie sierści psa. Poza lekami stosowanymi miejscowo, lekarz weterynarii może przepisać leki doustne, takie jak flukonazol, enilkonazol i ketokonazol, w celu leczenia zmian.

Diagnostyka grzybic skórnych u psów może być trudna, ponieważ schorzenie to może być mylone z wtórną infekcją bakteryjną. Diagnostyka grzybic skórnych u psów jest trudniejsza niż u ludzi, ponieważ choroba ta występuje częściej u niektórych ras. Diagnostyka różnicowa powinna być opracowana w sposób logiczny, aby wykluczyć inne możliwe przyczyny choroby krostkowej u psów. Dalsze badania mogą obejmować cytologię, pobranie głębokich zeskrobin skórnych i posiewy grzybów.

Istnieje możliwość zakażenia retrowirusem u psa z grzybicą skóry. Wirus ten przenosi się na inne ssaki, w tym psy. W niektórych przypadkach psy mogą zarazić się nim od kotów. Koty i psy z grzybicą skóry są na nią podatne, ponieważ żyją na zewnątrz. Koty i psy, które często podróżują, również mogą być bardziej podatne. Z tego względu lekarz weterynarii powinien wcześnie zdiagnozować chorobę.

W rutynowych przypadkach grzybicy skóry nie jest wymagane wykonanie biopsji skóry. Jednak w przypadkach, gdy schorzeniu towarzyszą zmiany guzkowe lub nietypowa choroba skóry, wykonanie biopsji może być wskazane. Laboratorium powinno otrzymać kilka próbek nakłuć o średnicy 8 mm w celu przeprowadzenia diagnostyki. Jeśli biopsja pochodzi z miejsca zmiany chorobowej, diagnoza zostanie potwierdzona przez wykonanie hodowli grzybów. Jeśli jednak próbki zostaną pobrane ze szczoteczki do zębów z całego ciała, jest mało prawdopodobne, aby diagnoza była trafna.

Leczenie

Podstawowym sposobem leczenia grzybicy skóry u psów jest miejscowe stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych. Zakażone obszary skóry są przycinane w celu zmniejszenia ekspozycji i umożliwienia skuteczniejszego dotarcia maści przeciwgrzybiczych do zakażonej skóry. Leczenie może również wymagać podawania leków przeciwgrzybiczych. Lekarz weterynarii może przepisać środek miejscowy odpowiedni dla danego schorzenia Twojego zwierzęcia. Specjaliści weterynaryjni mogą zalecić leczenie Twojego zwierzęcia.

Biopsja skóry nie jest rutynową procedurą diagnostyczną, ale jest wskazana, jeśli choroba przebiega z guzkowatymi zmianami lub ma nietypowy przebieg. Lekarz weterynarii może zdiagnozować grzybicę skóry u psów, wykonując test na obecność grzybów. Grzyby mogą być wykryte przez specjalne barwienie próbek biopsji. Lekarz weterynarii może zastosować trichogram, aby pomóc w ustaleniu przyczyny grzybicy skóry.

W leczeniu grzybicy skóry u psów i kotów mogą być również stosowane ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze. U psów skuteczny okazał się 2% szampon z mikonazolem lub połączenie flukonazolu i chlorheksydyny. W trakcie terapii psom podawane są doustne leki, takie jak gryzeofulwina, flukonazol, ketokonazol lub terbinafina. Leczenie jest zazwyczaj kontynuowane do momentu całkowitego ustąpienia choroby lub do momentu, w którym u zwierzęcia nie występują już żadne objawy grzybicy skóry. Niektóre leki mogą działać dłużej niż inne, dlatego ważne jest, aby postępować zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.

W zależności od stopnia zaawansowania zakażenia dermatofitozą, lekarz weterynarii może zalecić stosowanie doustnych antybiotyków lub miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego. Może to skrócić przebieg choroby i zapobiec zarażeniu. Najczęstszymi przyczynami zakażenia grzybicą u psów są młode zwierzęta, psy zestresowane i zwierzęta o słabym układzie odpornościowym. Choroba może powodować zmienny świąd, utratę sierści i inne objawy. Zainfekowane włosy mogą być zidentyfikowane przy użyciu lampy Wooda, dermoskopii lub w badaniu bezpośrednim.

Chociaż dermatologtophytosis u psa jest zakażeniem, które zazwyczaj ustępuje samoistnie, ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza weterynarii. Najlepsze leczenie obejmuje podejście multimodalne, które uwzględnia warunki środowiskowe i behawioralne pacjenta. Ponadto, pewnego dnia może zostać opracowana szczepionka profilaktyczna. Należy pamiętać, że choroba jest zaraźliwa i nie powinna być przekazywana z jednego zwierzęcia na drugie.

Jeśli masz psa lub kota, być może zastanawiasz się, jak radzić sobie z grzybicą skóry. Choroba ta dotyka skóry i jest często frustrująca zarówno dla lekarzy weterynarii, jak i dla właścicieli zwierząt. Istnieje kilka sposobów diagnozowania i leczenia grzybicy skóry, a w tym artykule przedstawimy Ci przegląd metod leczenia. Ponadto omówimy również przyczyny i diagnostykę…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *